Selecteer een pagina

Ze zat middenin de chemo toen ze voor het eerst bij mij op de massagetafel kwam te liggen.

Ik kende Jojanneke al heel wat jaren. Onze oudste kinderen zaten bij elkaar in de klas op de basisschool en volgens mij zaten we ook samen op zwangerschapsgym. We kwamen elkaar tegen bij school, in het dorp of in de kroeg. Kan me nog een avond herinneren dat we samen bijna letterlijk de kroeg uitgerold zijn en gierend van het lachen (en redelijk aangeschoten ook) naar huis zijn gefietst.

In maart 2016 plaatste Jojanneke een bericht of Facebook. Er was bij haar een hersentumor ontdekt. Ze had de eerste operatie achter de rug en een tweede stond al op de planning. In november plaatste ze weer een bericht over de laatste status. Ze was inmiddels aan een chemokuur begonnen en had bestralingen gehad. Tussen maart en november sprak ik Jojanneke voornamelijk in de supermarkt. Er veranderde van alles en haar leven stond behoorlijk op z’n kop!

Ik had thuis een aparte ruimte gecreëerd voor mijn praktijk en was aan het nadenken wat ik naast het geven van healingen nog meer kon doen. Ik had bedacht massages te gaan geven. Maar aangezien ik dat nog nooit gedaan had (behalve aan het gezin), was ik op zoek naar een proefpersoon. Dus ik vroeg Jojanneke. Kon ik toch iets voor haar doen. En ze zei meteen ja. 23 november 2016 was de eerste keer dat ze kwam. En daarna is ze een jaar lang nog regelmatig gekomen voor een ontspanningsmassage. Ze betaalde zelf of ze kreeg ze van mij of anderen. Na de massages kwamen altijd de gesprekken. Hoe het met haar ging. Haar angsten. De veranderingen die moeilijk te accepteren waren. Haar hoop dat er snel een behandeling gevonden zou worden om de hersentumor helemaal te laten verdwijnen. Ze zou nog 10 jaar hebben.

Ik was op vakantie in Amerika. Maakte daar een prachtige en onvergetelijke rondreis met het gezin. We waren in Buellton en zaten net in de auto om naar Monterey te rijden, toen ik een foto toegestuurd kreeg van een rouwkaart die binnen was gekomen.

Die nacht heb ik slecht geslapen. Ik dacht aan haar, aan onze gesprekken, ik dacht aan haar gezin, ik dacht over mezelf na, ik dacht aan alle levenslessen die ik van haar had geleerd, ik dacht aan haar kracht. Ik dacht na over mijn plannen, wensen, ideeën. En ik ben keuzes gaan maken.  Keuzes om mijn dromen te volgen en waar te maken. Keuzes die het mogelijk maken om dat te doen wat echt bij mij hoort. Omdat het NU kan, omdat ik NU leef.

Jojanneke is op 26 augustus 2019 overleden. Onwerkelijk, oneerlijk, bizar, niet te bevatten en een enorm gemis voor zoveel mensen om haar heen.

Voor Jojanneke en voor zoveel mensen die hebben gestreden en strijden tegen kanker, heb ik besloten dat ik 10% van iedere behandeling die ik geef, doneer aan KWF Kankerbestrijding.