Selecteer een pagina

Afgelopen weekend was ik met mijn lieve papa in het prachtige en indrukwekkende Berlijn. Onzettend veel bezienswaardigheden bezocht en verhalen gelezen over de oorlog, over de Berlijnse muur en ook nog even totaal onverwachts de Love Parade gezien.

Drie dingen die wat mij betreft allemaal met vrijheid te maken hebben. De vrijheid om te zijn wie of wat je bent en te kunnen zijn waar je wilt zijn. Ik heb me dit weekend regelmatig gerealiseerd hoe dankbaar ik ben dat ik in deze tijd en in dit land mag leven. Ik mag hier mezelf zijn, zeggen en doen wat ik wil, ik ben vrij om te gaan en staan waar ik wil.

En toch realiseer ik me heel goed dat men in Nederland toch soms wat minder tolerant is naar mensen die “anders” zijn. En dan zet ik anders heel bewust tussen haakjes, omdat naar mijn mening wij allemaal gelijk zijn, ongeacht geloofsovertuiging, ras, seksuele geaardheid, etc. Maar er zijn nu eenmaal mensen die je als anders bestempelen, omdat je in hun ogen niet voldoet aan de standaard.

Ik zie mezelf als heel gewoon. Ik kleed me niet extravagant, mijn make up is gewoon, mijn haar zit meestal gewoon in een staart (lekker makkelijk), ik ga iedere dag gewoon naar mijn keurige van 9 tot 5 kantoorbaan, ik probeer iedere maand de rekeningen op tijd te betalen… Het enige wat mij misschien iets anders maakt, is dat ik een alleenwonende moeder ben en verkering heb met de allerliefste. Maar ja, dat zie je niet aan de buitenkant.

En dan zie ik zaterdag de Love Parade voorbij komen en zie ik zoveel mensen die er zo anders uitzien dan ik. Travestieten: vol in de make-up, extravagante kleding aan en lopend op mega hoge hakken (respect dat ze daar op kunnen lopen!). Mannen in leer en rubber (ook respect, aangezien het erg warm was die dag!), mannen die van mannen houden, vrouwen die van vrouwen houden of van allebei of hetero zijn. Prachtig om te zien hoe iedereen zo echt zichzelf kan en mag zijn tijdens deze optocht. Maar zo triest dat het in het normale leven vaak negatieve reacties oproept als twee mannen of vrouwen gearmd met elkaar lopen en elkaar laten zien dat ze van elkaar houden. En waarom? Omdat het “anders” is?

Vanaf de jaren 30 werden homo’s opgepakt, mishandeld, gedood. Net zoals gehandicapten, mensen met epilepsie enzovoorts. En had je contact met (politiek) gevangen, dan werd je als vrouw kaal geschoren en moest je met een bord om je nek door te stad lopen, zodat iedereen kon zien hoe slecht je was.
Niet veel later werden de Joden verantwoordelijk geacht voor de crisis die heerste. En wat er daarna allemaal gebeurde hoef ik hier niet uit te leggen. “Wir haben es nicht gewust”. Die uitspraak kennen jullie vast wel. Daar geloof ik echter niet in. Wat ik wel geloof is dat veel mensen uit angst hun ogen sloten. Uit angst voor die groep idioten die bezig waren iedereen uit te roeien die in hun ogen “anders” waren.

En ook in deze tijd hebben we die idioten. Idioten die mensen gevangen nemen, mishandelen, vermoorden. Waarschijnlijk omdat deze mensen in hun ogen “anders” zijn of misschien wel omdat deze mensen de reden zijn voor hun crisis. Wie zal het zeggen? En eerlijk gezegd wil ik me daar ook niet enorm in verdiepen.

Wat ik wel weet is dat ik opgroei in vrijheid. Dankzij heel veel mensen die hiervoor gevochten hebben, hun leven hiervoor hebben opgeofferd en dit nog steeds doen. Die vrijheid voel ik elke dag. Elke dag ben ik wie ik zijn mag. Gewoon Miranda. Gewoon Miranda die weigert te leven in angst. Gewoon Miranda die zich weigert te laten beperken door wat andere mensen vinden en doen.

Wees wie je bent! Wees dankbaar voor de vrijheid die je hebt. Maar gebruik je vrijheid met respect naar iedereen om je heen. Ook naar degenen die “anders” zijn. Laat iedereen opgroeien als zichzelf, laat iedereen geloven waar hij/zij in geloofd, laat iedereen op zijn/haar eigen manier liefhebben.

Maak de wereld iedere dag een stukje mooier door te laten zien hoe mooi JIJ bent!